Wij proberen te helpen, werk en geld voor iedereen, ook voor mensen met HB en autisme. Meer meer mensen de zorg in. Voldoening vinden. Het gat dichten. Werk jij met ons mee? Volg dan ons merk, aldus Mandy, de founder and owner.
Hoewel het op het eerste gezicht tegenstrijdig lijkt, kunnen het stijgende aantal vacatures en het toenemende aantal werklozen prima naast elkaar bestaan. Dit verschijnsel wijst niet op onwil van werkzoekenden, maar op structurele problemen binnen de arbeidsmarkt. Het belangrijkste probleem is dat vraag en aanbod niet op elkaar aansluiten. De banen die beschikbaar zijn, vragen vaak andere vaardigheden, beschikbaarheid of persoonlijke omstandigheden dan werkzoekenden kunnen bieden. Daardoor blijven vacatures onvervuld, terwijl mensen zonder werk blijven zitten. Maar werkgevers en recruiters kijken ook teveel naar diploma’s en niet naar kwaliteiten,vaardigheden of bijvoorbeeld je technische kwaliteiten als autist of je denkvermogen als hoogbegaafde. Als hoogbegaafde kom je nooit zomaar aan een hoog niveau baan waar je Universiteit voor nodig hebt, terwijl je het misschien makkelijk aankan.
Een belangrijke oorzaak is de mismatch tussen kwalificaties en functies. Veel vacatures bevinden zich in sectoren zoals de zorg, techniek en ICT, terwijl een groot deel van de werklozen een achtergrond heeft in administratief of algemeen werk. Omscholing wordt vaak genoemd als oplossing, maar blijkt in de praktijk ingewikkeld. Trajecten zijn langdurig, bureaucratisch en bieden onvoldoende inkomenszekerheid tijdens de scholing. Hierdoor haken mensen af of durven zij de overstap niet te maken.
Daarnaast ontbreekt het aan passend maatwerk in de begeleiding van werkzoekenden. Instanties zoals het UWV en gemeenten werken vaak met standaardtrajecten, terwijl persoonlijke omstandigheden sterk verschillen. Een oudere werkzoekende, een alleenstaande ouder of iemand met een arbeidsbeperking zoals ADHD, autisme of hoogbegaafdheid heeft een andere aanpak nodig dan een jonge starter. Toch krijgen zij vaak dezelfde sollicitatietrainingen en adviezen. Hierdoor worden de echte belemmeringen, zoals leeftijdsdiscriminatie, zorgtaken of gezondheidsproblemen, onvoldoende aangepakt. Het is geen maatwerk en je valt buiten de boot.
Ook werkgevers dragen bij aan het probleem. Zij geven aan personeelstekorten te hebben, maar stellen tegelijkertijd hoge en soms onrealistische eisen. Er wordt gezocht naar kandidaten die direct volledig inzetbaar zijn, terwijl men weinig bereidheid toont om te investeren in opleiding of begeleiding. Starters vallen af door gebrek aan ervaring en ervaren werkzoekenden missen net één specifieke vaardigheid. Zo blijft de vacature open en blijft de werkzoekende zonder baan.
Verder spelen financiële en praktische drempels een grote rol. Werken loont niet altijd direct, zeker niet bij parttime of flexibele banen. Onzekerheid over toeslagen, hoge kinderopvangkosten en tijdelijke contracten maken dat mensen terughoudend zijn om werk te accepteren. In sommige gevallen is niet werken of werk zoeken zelfs financieel veiliger dan een baan aannemen met onregelmatige uren en weinig zekerheid.
De vraag bij wie de fout ligt, is daarom niet eenvoudig te beantwoorden. Het probleem ligt niet bij de individuele werkzoekende, maar bij het systeem als geheel. Overheid, werkgevers en ondersteunende instanties dragen gezamenlijk verantwoordelijkheid. Zolang begeleiding onvoldoende persoonlijk is, werkgevers weinig investeren in mensen en beleid vooral gericht is op snelle plaatsing in plaats van duurzame matches, zal deze tegenstelling blijven bestaan.
Daarnaast wordt ondernemingsschap te weinig gestimuleerd door overheidsinstanties, omdat vaak als werknemer de kennis ontbreekt van het ondernemen. Lees onze artikelen.
De stijging van zowel vacatures als werkloosheid laat zien dat de arbeidsmarkt niet functioneert als een soepel geheel, maar als losse onderdelen die langs elkaar heen werken. Alleen door meer maatwerk, betere begeleiding en echte investeringen in mensen kan deze kloof worden verkleind.
