Soms krijgen we vragen gemaild over mensen die het even niet meer weten en niks leuks vinden. Gewoon in de verkeerde branche zitten en op zoek zijn naar echt iets waar ze plezier aan beleven.
Er is vast wel iets dat je leuk vind. Je moet het alleen ontdekken, er is namelijk heel veel op de arbeidsmarkt en misschien ben jij wel meer op zoek naar zingeving en voldoening, dan iets standaards.
Misschien heb je al verschillende banen geprobeerd, studies gevolgd of stages gedaan, maar telkens bleef hetzelfde gevoel hangen: dit is het niet. Dat kan verwarrend zijn, zeker in een samenleving waarin werk vaak wordt gezien als iets dat je identiteit en waarde bepaalt. Toch ben je hierin absoluut niet alleen, en belangrijker nog: er is niets “mis” met jou.
Allereerst is het goed om te erkennen dat het oké is om geen passie voor werk te voelen. Niet iedereen haalt voldoening uit een baan. Voor sommige mensen zit zingeving in relaties, creativiteit, zorg voor anderen, leren of simpelweg rust en vrijheid. Het idee dat je werk altijd leuk moet zijn, is een relatief modern en vaak onrealistisch ideaal. Werk mág ook gewoon een middel zijn om te kunnen leven, niet het doel van je leven.
De vraag “wat nu?” begint bij vertragen en eerlijk kijken naar jezelf. In plaats van te focussen op welk werk je leuk zou moeten vinden, kun je jezelf andere vragen stellen. Wat put mij compleet uit? Wat kan ik verdragen zonder er ongelukkig van te worden? Onder welke omstandigheden voel ik mij het minst gestrest? Denk aan aspecten zoals werktijden, mate van sociale interactie, fysieke of mentale belasting, zelfstandigheid en prikkels. Soms zit het probleem niet in het werk zelf, maar in de context eromheen.
Daarnaast kan het helpen om het idee van “leuk werk” los te laten en te zoeken naar “passend werk”. Passend werk sluit aan bij jouw energie, waarden en grenzen. Iemand die snel overprikkeld raakt, hoeft niet te werken in een drukke kantoortuin. Iemand die moeite heeft met autoriteit, zal zich waarschijnlijk ongelukkig voelen in een hiërarchische organisatie. Door dit soort patronen te herkennen, wordt het makkelijker om gerichter keuzes te maken.
Wie kan je hierbij verder helpen? Een goede eerste stap is praten met een loopbaanbegeleider of jobcoach. Zij helpen niet door simpelweg beroepen te noemen, maar door samen met jou te onderzoeken wie je bent, wat je nodig hebt en wat realistisch is. Ook een psycholoog kan waardevol zijn, vooral als gevoelens van leegte, somberheid of uitputting meespelen. Soms is het “niets leuk vinden” een signaal van burn-out, depressie of langdurige overbelasting.
Daarnaast kunnen gesprekken met mensen buiten je directe kring verhelderend zijn. Denk aan een maatschappelijk werker, een vertrouwenspersoon of zelfs online communities waar anderen vergelijkbare gevoelens delen. Het kan enorm opluchten om te merken dat je niet de enige bent die hiermee worstelt.
Praktisch gezien kun je ook klein beginnen. Je hoeft niet meteen je droombaan te vinden. Experimenteer met tijdelijke of deeltijdse banen, vrijwilligerswerk of projecten met een duidelijk begin en einde. Dat haalt de druk van “dit moet het zijn” weg. Elk experiment levert informatie op, zelfs als het niet bevalt.
Tot slot: jouw waarde als mens hangt niet af van hoeveel plezier je uit werk haalt. Je mag zoeken, twijfelen en van richting veranderen. Het leven is geen rechte lijn en werk hoeft geen passie te zijn om betekenisvol te kunnen leven. Soms is de eerste stap niet weten wat je wilt, maar wel serieus nemen dat wat er nu is, niet werkt. En dat is al een vorm van vooruitgang.
Tip van ons: begeleider in de zorg? Lees hier meer over.
Volg een BBL traject of zij instroom traject en vind werk waarbij je mensen helpt.
